نینجوتسو به معنای هنر نامرئی شدن است اما آیا این توصیف کاملی از هنرهای یک نینجاست؟

شاید فکر کنیم توانایی های یک نینجا باید بسیار بیشترازنامرئی شدن باشد اما اگر تمام هنرهایی که به یک نینجای کامل نسبت میدهند مورد برسی قرار گیرند به این نتیجه میرسیم که نام نینجوتسو میتواند بهترین توصیف برای این مکتب باشد.

میتوان در نظر گرفت هریک ازجوتسو هایی که یک شینوبی به آنها متوسل می شود از فیلتر نامرئی شدن میگذراند به همین دلیل است که نمیتوانیم برای هیچکدام از آنها در رشته های رزمی قرینه ای بیابیم.آنوقت است که میبینیم هیچکدام از اینها بدون پنهانکاری و یا حتی حاله ای از آن در دستور کار او قرار نمیگیرد.اینجاست که در وهله ی اول مثل بهترین جنگ آنست که نشود مفهوم میابد.مثلا در تای جوتسو همیشه یک نینجا سعی میکند در کمترین زمان حریف را از پای در آورد او همه ی جوانب را در نظر میگیرد تا کوچکترین نقطه ضعفی در برابر حریف نداشته باشد با همان حالات مرموز آن آنرا بیصدا انجام دهد.همه ی اینها یک هدف را دنبال میکند و آن جلب توجه نکردن و پنهان ماندن است و این اصول در چوهو جوتسو(پیگیری و جاسوسی) و این تون جوتسو(فرار و اختفا) و رهن سو جوتسو(تغییر چهره) به اوج خود میرسد.

قوانین سخت گیرانه میان نینجاها نیز در راستای همین هدف بوده است.همچنین در باجوتسو(سوار کاری) - کایاکو جوتسو(کار با آتش)-بوریاکو(استراتژی)-تن مون جوتسو(هوا شناسی)-سی شن تکی گیوکو(پالایش روان) و... به همین صورت است.وهمه ی اینها هدفی جز برای انجام دادن ماموریت با کمترین رد واثر را ندارد.اگر چنین نبود این حاله ی اسرار آمیز و خیره کننده ی تاریخی که دور نینجا ونینجوتسو تنیده شده است هرگز بوجود نمی آمد.اینجاست که سخن از هدف برای وسیله و وسیله برای هدف نمود میابد.

پس اگر قرار است هنری به هنرهای نینجا اضافه شود یا آن هنر را تکمیل کند باید شامل این اصل باشد و از سنت های آن پیروی کند.