جنگجویان سایه

ميگويند يك سامورايي در ابتدا تلاش مي كند تا به يك كاتاناي مطمئن,مرغوب و ارزشمند دست يابد,سپس سعي در آموختن فنون شمشير زني ميكند تا جايي كه ديگر هنگام نبرد ديگر نميتوان تمايزي بين سامورايي و شمشير قائل شد,شمشير همان جنگجو و جنگجو همان شمشير است بعد از اين مرحله كه مردان كمي به آن دست يافتند,شخص به چنان دركي ميرسد كه خود به اسلحه تبديل شده و براي مبارزه ديگر نيازي به شمشير,نيزه و...ندارد.

نينجوتسو گذشته از اينكه عنواني براي هنر رزمي جنگجويان نينجاست,نوعي سلوك براي دست يافتن به توانايي هاي فراموش شده ي جسم و روح جنگجو است. هدف اصلي آموزه هاي نينجوتسو ياد آوري اين واقعيت است كه فنون مبارزه در غريزه ي هر انساني وجود دارد,اما بسياري اين واقعيت را فراموش كرده اند,اگر اين غريزه بيدار شود هر شخصي به چنان مهارتي دست مي يابد كه ديگر بود و نبود سلاح برايش اهميتي نداردانسان خود تبديل به اسلحه ميشود,اما نكته اي نيز قابل ياد آد آوري است كه اساتيد به نام اكثر هنر هاي رزمي به اين حقيقت معترفند كه بعد از رسيدن انسان به سطحي كه انسان به اسلحه تبديل مي گردد,بينشي متولد مي شود كه طي آن انسان ديگر براي كسب پيروزي حتي نيازي به مبارزه ندارد,روح چونان گسترده و بيكران ميشود كه هر نوع ستيزه جويي در آن به راحتي حل شده و از بين ميرود.

بسياري معتقدند كه نينجوتسو بر اساس بازيهاي كودكانه شكل گرفته است,اگر بازي كودكان را مدتي بررسي نماييد خواهيد ديد كه آنها ميدوند,بر روي موانع تعادل خود را حفظ ميكنند,لگد ميزنند, از درخت وديوار بالا ميروند بدون اينكه استادي اين مهارت ها رابه آنها آموخته باشد, همه اين اعمال بدون دخالت فكر وانديشه وتنها به مدد غريزه انجام ميگردد,درهر كودكي مهارت استتار و پنهان شدن وجود دارد,اين قضيه را والديني كه ساعتها به دنبال كودك خود گشته وعاقبت انها را درگوشه ي كمد يافته اند درك كرده و به آن معترفند. نينجوتسو سعي ميكند اين غريزه ي اصيل را در جنگجو بيدار كند.